Column

16 januari 2018
door: Mr. Chantal Lemmens
16 januari 2018
door: Mr. Chantal Lemmens
16 januari 2018
door: Mr. Chantal Lemmens

 

Binnenkomer

 

 

De bode houdt de deur van de zittingszaal voor me open en lacht me vriendelijk toe.

Onhandig wurg ik het dikke dossier onder mijn arm. Met mijn andere hand pak ik mijn tas op en loop naar binnen. Het is een grote zaal zie ik. Met een lang middenpad tussen de toehoordersstoelen. Aan het eind zitten drie rechters te wachten. Ze kijken niet erg vriendelijk, of lijkt dat maar?

Met één hand probeer ik mijn toga van de grond te hijsen. Te laat. Met mijn voet stap ik op het randje en ik kukkel plat voorover het lange middenpad in. De rechters schieten in de lach. Het ijs is gebroken. Nu de zaak nog.

Column

16 januari 2018
door: Mr. Chantal Lemmens
16 januari 2018
door: Mr. Chantal Lemmens
16 januari 2018
door: Mr. Chantal Lemmens

 

Binnenkomer

 

 

De bode houdt de deur van de zittingszaal voor me open en lacht me vriendelijk toe.

Onhandig wurg ik het dikke dossier onder mijn arm. Met mijn andere hand pak ik mijn tas op en loop naar binnen. Het is een grote zaal zie ik. Met een lang middenpad tussen de toehoordersstoelen. Aan het eind zitten drie rechters te wachten. Ze kijken niet erg vriendelijk, of lijkt dat maar?

Met één hand probeer ik mijn toga van de grond te hijsen. Te laat. Met mijn voet stap ik op het randje en ik kukkel plat voorover het lange middenpad in. De rechters schieten in de lach. Het ijs is gebroken. Nu de zaak nog.