Echtscheiding

Ouderverstotingssyndroom

 

Dat een vechtscheiding schadelijk is voor kinderen, dat is bekend. Een vechtscheiding wordt nog schadelijker, wanneer de kinderen (al dan niet bewust) worden belast met de discussies van hun ouders. Dit kan een loyaliteitsconflict van de kinderen en (vervolgens) zelfs het ouderverstotingssyndroom of Parental Alienation Syndrome (PAS) tot gevolg hebben, waarbij het kind één van de ouders verstoot en die ouder dus niet meer wil zien.

 

Syndroom of niet?

Vooropgesteld moet worden dat er onduidelijkheid bestaat over de vraag of het fenomeen ouderverstoting of ouderverstotingssyndroom moet worden genoemd. Het is namelijk onduidelijk of er sprake is van een syndroom. Ik zal mij hier niet mengen in de discussie over de naam (wel of geen syndroom) maar ik zal me beperken tot het verschijnsel zelf.

 

Definitie

In de uitspraak van de rechtbank 's-Hertogenbosch d.d. 10 mei 2012 (kenmerk: 2012:BW5616) wordt het ouderverstotingssyndroom als volgt omschreven: "Bij het ouderverstotingssyndroom is sprake van een pathologische binding tussen ouder en kind, in dit geval moeder en de kinderen, met uitsluiting van de andere ouder, in casu de vader. De voornaamste uiting hiervan is een ongerechtvaardigd denigrerende houding van het kind tegenover de uitwonende ouder".

 

Het kind kiest voor één ouder en wil niets met de andere ouder te maken hebben zonder daar een goede reden voor te hebben.

 

Kenmerken

Het is uiteraard belangrijk om te kunnen herkennen waneer er sprake is of kan zijn van (het) ouderverstoting(ssyndroom). In de nieuwsbrief van Centrum voor Jeugd en Gezin Amersfoort van september 2014 wordt daarover het volgende aangegeven:

 

"Kenmerken van het ouderverstotingssyndroom:

 

Minachtingscampagne tegen de uitwonende ouder wordt overgenomen door het kind; het kind zegt dat hij ook zelf zo denkt over zijn uitwonende ouder:

 

1. 'Vage' redenen voor deze minachting, geen concrete aanleiding/gedrag (zoals misbruik);

2. Zwart/wit denken: de ene ouder is puur goed, de andere puur slecht, waarbij er zelfs hevige (ongegronde)angst kan ontstaan voor de uitwonende ouder;

3. Onvoorwaardelijke steun aan de verzorgende ouder;

4. Afwezigheid van schuldgevoelens tegenover de uitwonende ouder;

5. Letterlijk citeren van uitspraken van de thuiswonende ouder over de uitwonende ex-partner;

6. Uitbreiding van de vijandschap tot de familie van de gehate ouder: niet meer op bezoek willen bij opa/oma/ooms/tantes van de 'andere kant' van de familie;

7. Niet meer over de uitwonende ouder praten als mens, maar als 'ding', bijvoorbeeld: 'die man' in plaats van 'mijn vader'."

 

Gevolgen

Het ouderverstotingssyndroom komt er mijns inziens in de praktijk vaak op neer dat ouders slecht over elkaar praten en de kinderen dit te vaak opvangen. Daarbij worden de kinderen niet gestimuleerd om contact te hebben met de andere ouder en wordt contact mogelijk zelfs belemmerd c.q. tegengewerkt.

 

Dit kan eerst leiden tot een loyaliteitsconflict, wat kort gezegd inhoudt dat het kind loyaal is aan beide ouders maar het gevoel heeft te moeten kiezen. Dit loyaliteitsconflict kan zich 'oplossen' door (het)ouderverstoting(ssyndroom). Het kind maakt dan de 'keuze' loyaal te zijn aan de ene ouder en met de andere ouder niets meer te maken te willen hebben. Dit kan zeer schadelijk zijn voor kinderen.

 

Te weinig bekend

Ik heb het vermoeden dat ouderverstoting (dan wel het sydroom) te weinig bekend is onder juristen en hier meer aandacht voor zou moeten komen. Er zijn namelijk maar weinig uitspraken te vinden over dit probleem, terwijl het vermoeden daarvan in de ervaring van ons kantoor meer dan eens rijst.

 

Juridische mogelijkheden

In de paar uitspraken die gepubliceerd zijn op rechtspraak.nl, blijkt dat het ouderverstotingssyndroom aanleiding kan zijn om een ondertoezichtstelling en zelfs een uithuisplaatsing uit te spreken. De reden daarvoor is meestal, kort weergegeven, dat het in het belang van de kinderen wordt geacht dat een onterecht negatief beeld van de andere ouder wordt hersteld en dit niet op vrijwillige basis kan gebeuren.

 

Een juridisch alternatief zou, indien de ontwikkeling van het ouderverstotingssyndroom tijdig wordt herkend en het zich nog niet volledig heeft ontwikkeld, kunnen zijn om te verzoeken het hoofdverblijf te wijzigen.

  

Voor eventuele vragen kun je mij telefonisch bereiken op maandag en woensdag tussen 09.00 uur en 12.00 uur en op dinsdag, donderdag en vrijdag tussen 09.00 uur en 12.00 uur en tussen 13.30 uur en 17.00 uur.

 

Laat jouw e-mailadres achter als je meer informatie wilt over dit onderwerp.

 

Ongeldige invoer

Echtscheiding

Ouderverstotingssyndroom

 

Dat een vechtscheiding schadelijk is voor kinderen, dat is bekend. Een vechtscheiding wordt nog schadelijker, wanneer de kinderen (al dan niet bewust) worden belast met de discussies van hun ouders. Dit kan een loyaliteitsconflict van de kinderen en (vervolgens) zelfs het ouderverstotingssyndroom of Parental Alienation Syndrome (PAS) tot gevolg hebben, waarbij het kind één van de ouders verstoot en die ouder dus niet meer wil zien.

 

Syndroom of niet?

Vooropgesteld moet worden dat er onduidelijkheid bestaat over de vraag of het fenomeen ouderverstoting of ouderverstotingssyndroom moet worden genoemd. Het is namelijk onduidelijk of er sprake is van een syndroom. Ik zal mij hier niet mengen in de discussie over de naam (wel of geen syndroom) maar ik zal me beperken tot het verschijnsel zelf.

 

Definitie

In de uitspraak van de rechtbank 's-Hertogenbosch d.d. 10 mei 2012 (kenmerk: 2012:BW5616) wordt het ouderverstotingssyndroom als volgt omschreven: "Bij het ouderverstotingssyndroom is sprake van een pathologische binding tussen ouder en kind, in dit geval moeder en de kinderen, met uitsluiting van de andere ouder, in casu de vader. De voornaamste uiting hiervan is een ongerechtvaardigd denigrerende houding van het kind tegenover de uitwonende ouder".

 

Het kind kiest voor één ouder en wil niets met de andere ouder te maken hebben zonder daar een goede reden voor te hebben.

 

Kenmerken

Het is uiteraard belangrijk om te kunnen herkennen waneer er sprake is of kan zijn van (het) ouderverstoting(ssyndroom). In de nieuwsbrief van Centrum voor Jeugd en Gezin Amersfoort van september 2014 wordt daarover het volgende aangegeven:

 

"Kenmerken van het ouderverstotingssyndroom:

 

Minachtingscampagne tegen de uitwonende ouder wordt overgenomen door het kind; het kind zegt dat hij ook zelf zo denkt over zijn uitwonende ouder:

 

1. 'Vage' redenen voor deze minachting, geen concrete aanleiding/gedrag (zoals misbruik);

2. Zwart/wit denken: de ene ouder is puur goed, de andere puur slecht, waarbij er zelfs hevige (ongegronde)angst kan ontstaan voor de uitwonende ouder;

3. Onvoorwaardelijke steun aan de verzorgende ouder;

4. Afwezigheid van schuldgevoelens tegenover de uitwonende ouder;

5. Letterlijk citeren van uitspraken van de thuiswonende ouder over de uitwonende ex-partner;

6. Uitbreiding van de vijandschap tot de familie van de gehate ouder: niet meer op bezoek willen bij opa/oma/ooms/tantes van de 'andere kant' van de familie;

7. Niet meer over de uitwonende ouder praten als mens, maar als 'ding', bijvoorbeeld: 'die man' in plaats van 'mijn vader'."

 

Gevolgen

Het ouderverstotingssyndroom komt er mijns inziens in de praktijk vaak op neer dat ouders slecht over elkaar praten en de kinderen dit te vaak opvangen. Daarbij worden de kinderen niet gestimuleerd om contact te hebben met de andere ouder en wordt contact mogelijk zelfs belemmerd c.q. tegengewerkt.

 

Dit kan eerst leiden tot een loyaliteitsconflict, wat kort gezegd inhoudt dat het kind loyaal is aan beide ouders maar het gevoel heeft te moeten kiezen. Dit loyaliteitsconflict kan zich 'oplossen' door (het)ouderverstoting(ssyndroom). Het kind maakt dan de 'keuze' loyaal te zijn aan de ene ouder en met de andere ouder niets meer te maken te willen hebben. Dit kan zeer schadelijk zijn voor kinderen.

 

Te weinig bekend

Ik heb het vermoeden dat ouderverstoting (dan wel het sydroom) te weinig bekend is onder juristen en hier meer aandacht voor zou moeten komen. Er zijn namelijk maar weinig uitspraken te vinden over dit probleem, terwijl het vermoeden daarvan in de ervaring van ons kantoor meer dan eens rijst.

 

Juridische mogelijkheden

In de paar uitspraken die gepubliceerd zijn op rechtspraak.nl, blijkt dat het ouderverstotingssyndroom aanleiding kan zijn om een ondertoezichtstelling en zelfs een uithuisplaatsing uit te spreken. De reden daarvoor is meestal, kort weergegeven, dat het in het belang van de kinderen wordt geacht dat een onterecht negatief beeld van de andere ouder wordt hersteld en dit niet op vrijwillige basis kan gebeuren.

 

Een juridisch alternatief zou, indien de ontwikkeling van het ouderverstotingssyndroom tijdig wordt herkend en het zich nog niet volledig heeft ontwikkeld, kunnen zijn om te verzoeken het hoofdverblijf te wijzigen.

  

Voor eventuele vragen kun je mij telefonisch bereiken op maandag en woensdag tussen 09.00 uur en 12.00 uur en op dinsdag, donderdag en vrijdag tussen 09.00 uur en 12.00 uur en tussen 13.30 uur en 17.00 uur.

 

Laat jouw e-mailadres achter als je meer informatie wilt over dit onderwerp.

 

Ongeldige invoer