Echtscheiding

15 februari 2019
door: Mr. Chantal Lemmens
15 februari 2019
door: Mr. Chantal Lemmens
15 februari 2019
door: Mr. Chantal Lemmens

Ouderverstotingssyndroom

In 2015 plaatste ik er al een column over op mijn website: Ouderverstoting of ook wel ouderverstotingssyndroom.

 

Of te wel: de situatie waarin een kind na een echtscheiding één van zijn of haar ouders volledig afwijst en niets meer met hem of haar te maken wil hebben.

 

Enkele jaren leek het rustig op dit gebied. Het leek er zelfs op dat de rechtbank ouderverstoting of het ouderverstotingssyndroom niet als syndroom erkende.

 

Tot het recentelijk, in één van mijn eigen zaken, weer werd benoemd. De rechter refereerde aan de door mij (al jaren daarvoor) in de processtukken genoemde ouderverstoting en concludeerde dat de situatie daar toch wel veel van weg had.De rechter ging zelfs verder door aan te geven dat dit een probleem is dat bij het kind ligt en dat door het kind, met hulp van een deskundige, moet worden opgelost.

 

Dat mijn zaak niet de enige is waarin het ontbreken van contact tussen een kind en één van zijn of haar ouders speelt, merkte ik de afgelopen maanden weer. Ik werd vaak gebeld door ouders die hun kind of kinderen al langere tijd niet meer hadden gezien. Soms zelfs al langer dan een jaar niet meer. Pogingen om samen met de andere ouder tot een nieuwe contactregeling met het kind te komen waren op niets uitgelopen en ze zochten hulp. Wat moesten ze doen om weer contact te krijgen met hun kind?

 

Het antwoord hierop is erg confronterend. Want in situaties als deze stelt een rechter niet snel een nieuwe contactregeling vast. Want hoe ouder het kind hoe lager de kans dat een nieuwe contactregeling de situatie wijzigt.

Als je geluk hebt erkent de rechtbank de situatie en wordt er hulp voor het kind gezocht. Dit met als uiteindelijk resultaat (hopelijk) dat het kind de afgewezen ouder niet langer afwijst en er opnieuw contact kan worden opgebouwd.

 

En dit laatste is natuurlijk het ultieme doel. Al hoewel, als de rechter voor de hierboven beschreven weg kiest, wint het kind er ook wat mee. Hij of zij wordt dan (misschien) geholpen de door hem of haar als traumatisch ervaren echtscheiding te verwerken. Om weer open te staan voor een positieve toekomst. Met één of hopelijk twee ouders aan zijn of haar zijde. En dat is het echte ultieme doel van elke ouder. Toch?

Voor eventuele vragen kun je mij telefonisch bereiken op maandag en woensdag tussen 09.00 uur en 12.00 uur en op dinsdag, donderdag en vrijdag tussen 09.00 uur en 12.00 uur en tussen 13.30 uur en 17.00 uur.

 

Laat jouw e-mailadres achter als je meer informatie wilt over dit onderwerp.

 

Ongeldige invoer

Echtscheiding

15 februari 2019
door: Mr. Chantal Lemmens
15 februari 2019
door: Mr. Chantal Lemmens
15 februari 2019
door: Mr. Chantal Lemmens

Ouderverstotingssyndroom

In 2015 plaatste ik er al een column over op mijn website: Ouderverstoting of ook wel ouderverstotingssyndroom.

 

Of te wel: de situatie waarin een kind na een echtscheiding één van zijn of haar ouders volledig afwijst en niets meer met hem of haar te maken wil hebben.

 

Enkele jaren leek het rustig op dit gebied. Het leek er zelfs op dat de rechtbank ouderverstoting of het ouderverstotingssyndroom niet als syndroom erkende.

 

Tot het recentelijk, in één van mijn eigen zaken, weer werd benoemd. De rechter refereerde aan de door mij (al jaren daarvoor) in de processtukken genoemde ouderverstoting en concludeerde dat de situatie daar toch wel veel van weg had.De rechter ging zelfs verder door aan te geven dat dit een probleem is dat bij het kind ligt en dat door het kind, met hulp van een deskundige, moet worden opgelost.

 

Dat mijn zaak niet de enige is waarin het ontbreken van contact tussen een kind en één van zijn of haar ouders speelt, merkte ik de afgelopen maanden weer. Ik werd vaak gebeld door ouders die hun kind of kinderen al langere tijd niet meer hadden gezien. Soms zelfs al langer dan een jaar niet meer. Pogingen om samen met de andere ouder tot een nieuwe contactregeling met het kind te komen waren op niets uitgelopen en ze zochten hulp. Wat moesten ze doen om weer contact te krijgen met hun kind?

 

Het antwoord hierop is erg confronterend. Want in situaties als deze stelt een rechter niet snel een nieuwe contactregeling vast. Want hoe ouder het kind hoe lager de kans dat een nieuwe contactregeling de situatie wijzigt.

Als je geluk hebt erkent de rechtbank de situatie en wordt er hulp voor het kind gezocht. Dit met als uiteindelijk resultaat (hopelijk) dat het kind de afgewezen ouder niet langer afwijst en er opnieuw contact kan worden opgebouwd.

 

En dit laatste is natuurlijk het ultieme doel. Al hoewel, als de rechter voor de hierboven beschreven weg kiest, wint het kind er ook wat mee. Hij of zij wordt dan (misschien) geholpen de door hem of haar als traumatisch ervaren echtscheiding te verwerken. Om weer open te staan voor een positieve toekomst. Met één of hopelijk twee ouders aan zijn of haar zijde. En dat is het echte ultieme doel van elke ouder. Toch?

Voor eventuele vragen kun je mij telefonisch bereiken op maandag en woensdag tussen 09.00 uur en 12.00 uur en op dinsdag, donderdag en vrijdag tussen 09.00 uur en 12.00 uur en tussen 13.30 uur en 17.00 uur.

 

Laat jouw e-mailadres achter als je meer informatie wilt over dit onderwerp.

 

Ongeldige invoer